JOES KOPPERS Browser pagina 2/4

	Browser
	Het eerste uitgangspunt voor Browser was ‘verbreding’. Verbreding van de toegang tot het aanbod. Waar de browsers die we nu kennen vooral uit zijn op filteren, op het persoonlijke - wat eigenlijk een vernauwing betekent - laat Browser ook random-elementen toe en biedt een speciale interface om snel een groot overzicht van aanbod te geven. Hierbij geldt: hoe meer je kijkt, hoe meer je krijgt. Verbreding, totdat je iets interessants krijgt.	Browser heeft geen vaststaande interface-elementen, zoals een menubalk of buttons. De indeling van je scherm is afhankelijk van je surfgedrag. Het navigeren door de inhoud is gekoppeld aan de actie van de gebruiker, die kan bijvoorbeeld agressief, aandachtig, doelgericht, zenuwachtig, ongeduldig, langzaam of snel zijn. In de eerste versie van Browser is het navigeren direct gekoppeld aan de muis: de snelheid en beweging.	Standaard bezit Browser een grote set functies, waaruit door het programma zelf een selectie gemaakt wordt afhankelijk van de 'state of browsing' waarin de gebruiker zich bevindt. Deze selectie kan op elk willekeurig moment aangeroepen worden door op een bepaalde toets te drukken (de 'option'-toets), maar kan ook automatisch verschijnen. Functies verschijnen altijd op de positie van de muis als zogenaamde contextuele menu's. Ze zijn dus niet alleen gekoppeld aan de 'state of browsing' maar ook aan datgene wat zich op die positie onder de muis bevindt of aan de functies voor die positie. Een voorbeeld hiervan is de 'scroll'-functie, die verschijnt als de muis wordt bewogen naar een plek waar tekst of beeld van het scherm afloopt.	Een belangrijke functie van Browser is de aan/uit functie. Je kunt Browser volledig uitzetten. Het is dan alleen mogelijk om naar een site te gaan, die je vervolgens full screen te zien krijgt, zonder dat Browser verder iets doet. Uitgangspunt hierbij is dat de aanbieders van de inhoud zich moeten gaan bezighouden met de mogelijkheden van het medium. Dus geen algemene navigatiestandaard waaraan alle websites zich dienen te onderwerpen. De browser zou niet meer moeten zijn dan een onzichtbaar doorgeefluik. Een medium, geen interface.