Een artistiek romantische droom van kunstenaars, een die ook op het danspodium is nagestreefd, is het doen opheffen van het onderscheid tussen dode objecten en levend materiaal, tussen mens en marionet. De idee de mens te kunnen onttrekken aan de eigen verantwoordelijkheid en hem veilig te weten in handen van een hogere macht, is dan ook wel heel uitdagend; de gedachte te kunnen beschikken over dansers die als tinnen soldaatjes of schaakstukken ogen, zonder dat duidelijk is of het nu menselijke wezens of poppen zijn, kan heel opwindend zijn.
|