Dick Rijken houdt een lezing over de plaats van ritme & timing in interactieontwerp. Rijken stelt dat er beter kan worden nagedacht over het ritme waarin de gebruiker met de aangeboden informatie communiceert. Wat wil je in welk tempo zien en lezen en welke invloed wil je daar zelf op hebben? Veel sites laten nauwelijks interactie toe op dat niveau. Vaak ligt het tempo ligt vast in het ontwerp.
Rijken onderscheidt drie niveaus waarop timing een rol speelt in interactieprocessen:
- LICHAAMSNIVEAU: de zintuigelijke waarneming die buiten het bewustzijn lijkt om te gaan, maar die een belangrijke rol speelt in de ervaring en omgang met een interface.
- APPLICATIENIVEAU waarop gebruiker en applicatie samenkomen en waarbij de gebruiker intentioneel op de interface gericht is: hij wil iets weten/doen en de timing van de applicatie moet dan corresponderen met het tempo van de gebruiker.
- RELATIENIVEAU: waarbij het niet om de actuele interactie-sessie zelf gaat, maar om een relatiepatroon op de langere termijn: waarop anticipeer je en reageer je als aanbieder om een goede relatie met de gebruiker te onderhouden; hoe verloopt die communicatie.
Vooral op het tweede en derde niveau is nog veel pionierswerk te verrichten.
Goed verlopende interactie vergelijkt Rijken met het verschijnsel RESONANTIE. Slecht verlopende interactie is dan INTERFERENTIE Deze begrippen neemt Rijken als modellen voor interactie.
Tot slot doet hij suggesties over hoe ritme en timing opgenomen kunnen worden in een interactie-ontwerp. Rijken geeft een schema van de opeenvolgende stappen.
- het verzamelen, ordenen en selecteren van elementen (WAT)
- het bepalen van de volgorde (WAARIN)
- het bepalen van de timing in de opeenvolging (wat WANNEER)
- het bepalen van het ritme op micro-(zintuigelijk)niveau (in welk TEMPO)
